Eind 2017 hebben BPOA leden (de ca. 30 aanwezigen bij de algemene ledenvergadering) ingestemd met het aanpassen van de pensioenregeling. Dat was nodig omdat de premies niet meer voldoende waren voor de pensioenopbouw van 2018. Hoe kan het dat na kortingen op het pensioen in 2011, 2012, 2013 en 2014, er in 2018 een aanpassing van het beleid moet komen om te voorkomen dat er weer gekort moet worden? Hoe kan het dat andere pensioenfondsen hier niet mee zitten? Zo heeft SPH geen kortingen hoeven doorvoeren tijdens de crisis en heeft het een dekkingsgraad dat ruim boven de wettelijk verplichte marge ligt (waardoor de kans klein is dat SPH in de nabije toekomst een korting hoeft door te voeren voor haar leden). Om tot een verklaring te komen zal ik daarom in dit artikel een vergelijking trekken tussen SPOA en SPH.